Την Κυριακή 22 Μαϊου στο κλειστό της Σταυρούπολης η Eκρηξάρα έπαιξε το πρώτο της φιλικό ματσάκι βόλεϊ με αντιπαλο τα κορίτσια του Απείθαρχου Ιωαννίνων!
για να διαβάσετε την ανταπόκριση πατήστε στο περισσότερα...
Την προηγούμενη Κυριακή η ομάδα μπάσκετ έπαιζε με τον Λαγκαδά για πέμπτη φορά σε τρία χρόνια. Η "προϊστορία" έλεγε 3 νίκες μία ήττα εμείς με όλα τα παιχνίδια να κρίνονται στις λεπτομέρειες και να πηγαίνουν πόντο πόντο. Έτσι έγινε και φέτος σε ένα πολύ δυνατό παιχνίδι με συγκινήσεις. Ο κόσμος ενθουσιασμένος από την μεσημεριανή νίκη με 0-5 του τρένου της μπάλας γέμισε το γήπεδο και δημιούργησε μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα.
Το παιχνίδι από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν πολύ δυνατό με καμία από τις δύο ομάδες να μην μπορεί να ξεφύγει στο σκορ. Η εκρηξάρα κάθε φορά που κατάφερνε να ξεφύγει 5-6 πόντους έκανε λάθη στην άμυνα με αχρείαστα φάουλ, με αργές αλλαγές στα σκριν και κακές επιστροφές με αποτέλεσμα να δέχεται καλάθι που έδινε την ευκαιρία στον αντίπαλο να παραμένει στη διεκδίκηση του παιχνιδιού. Λάθη γινόταν και στην επίθεση, ειδικότερα σε σημεία στα οποία είχαμε μομέντουμ με συνεχόμενους πόντους. Αντί να αξιοποιήσουμε το προβάδισμα που παίρναμε και το ρυθμό που είχαμε κάναμε άσκοπα λάθη με βιαστικές επιλογές και χαλαρότητα που κόστισε.
Κάπως έτσι φτάσαμε στα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα στα οποία το σκορ ήταν 65-68 υπέρ του Λαγκαδά. Έχοντας κερδίσει βολές και με 12 δευτερόλεπτα να απομένουν το παιχνίδι έφτασε στην κόψη του ξυραφιού. Βάζουμε την πρώτη βολή και 66-68. Η δεύτερη χάνεται αλλά οι αντίπαλοι χάνουν το ριμπάουντ και επαναφορά υπέρ μας! Τάιμ άουτ. Η ομάδα αποφασίζει να ρισκάρει και να πάει να κερδίσει το παιχνίδι με τρίποντο του Λεωνίδα. Το τρίποντο δεν μπήκε, η ομάδα ηττήθηκε για δεύτερη φορά φέτος χάνοντας την ευκαιρία να πάρει την τρίτη της νίκη. Τελικό σκορ 66-68.
Επόμενο παιχνίδι την Παρασκευή με Αναγέννηση Φλόγας στην Πολίχνη
Ήτανε Σάββατο και το ημερολόγιο στον τοίχο έλεγε 27 Οκτώβρη του 2018. Είχε ξεχάσει βέβαια (το ημερολόγιο) να ενημερώσει για την αλλαγή της ώρας, και έτσι η νύχτα με τα κοράκια στην πόλη υπήρξε ατελείωτη. Ευκαιρίες βέβαια ψάχνουμε κ μεις για να την καθυστερήσουμε αυτή τη ρημάδα νύχτα. Ή μέρα. Δεν έχουμε αποφασίσει ακόμη.
Ήτανε Κυριακή και το ημερολόγιο ακάθεκτο στον τοίχο του, έλεγε 28 Οκτώβρη του 2018. Το οποίο μας ενημέρωσε εν τέλει για την αλλαγή της ώρας, αλλά κάτι τα F-16 που σφυροκοπούσαν για να χαίρονται οι εθνικόφρονοι, κάτι η αυπνία, κάτι ο ήλιος που σε καίγε κάτι τις τέλος πάντων, χάσαμε την αίσθηση του χρόνου και βρεθήκαμε χωρίς να το καταλάβουμε στην Τριανδρία πίνοντας μπύρες. Κυριακή γαρ και μεις πιστοί στο ραντεβού ανεβήκαμε την ανηφόρα. Μπουσουλώντας αλλά αυτό δεν έχει σημασία. (Μάνα τις κυριακές έχει γήπεδο να ξέρεις. Κάποιες φορές και Σάββατο αλλά για αυτό φταίει η Ε.Ψ.Μ, όχι εγώ)
Ήτανε και κάτι τύποι που μέσα σε όλα αυτά τα κάτι, πήρανε την ηρωική απόφαση να παίξουν με το τόπι τους. Ήρθανε και από άλλη πόλη λέει, μακρινή, για να παίξουνε στην Τριανδρία. Κάνανε χιλιόμετρα λέει! Μωρέ μπράβο κουράγια. Οι υπόλοιποι ακόμη χορεύαμε. Έναν περίεργο ρυθμό ΕΙΣΑΙ ΑΛΚΟΟΟΟΟΛΛΛΛ ΚΑΙ ΓΩ ΕΙΜΑΙ ΓΚΟΟΟΟΟΛΛΛΛΛΛ ΚΑΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΚΟΥΝΑΩ ΤΟ ΚΑΣΚΟΟΟΟΛΛΛΛΛΛ
Και φάσεις γίνανε. Και γκολ μπήκανε. Και ένας Μέσι λέει έπαιζε. Και μία πολύχρωμη κοκκινομάλλα όπου μαζί με ένα ΑΣΤΕΡΙ σπάσανε τους σιχαμένους τους διαχωρισμούς. Μάλλον. Έτσι μας είπαν δηλαδή στο τέλος. Βέβαια, και δράκος να μας έλεγαν πως έπαιζε μαζί μας, θα τους πιστεύαμε. Τίποτα πλέον δε φαντάζει ακατόρθωτο τις Κυριακές.
Ήτανε Κυριακή 28 Οκτωβρίου του 2018. Ώρα: περασμένη αλλά αδιάφορο. Και λίγο ακόμη ρε σεις να κρατούσε. Και να μην βιάζονταν οι παγουράδες να μαζέψουνε νερό. Θα τους δίναμε εμείς. Και να μην ερχόταν Δευτέρα και φτου και απτην αρχή. ΠΟΛΛΑ ΖΗΤΑΜΕ ΔΗΛΑΔΗ;; anyway..